Toine Mazairac stopt op hoogtepunt

Het is maar weinig wielrenners gegeven om te stoppen op het hoogtepunt van hun carrière. Baansprinter Toine Mazairac (24 mei 1901) uit Roosendaal deed dat wel. Hij werd in 1929 in Zürich wereldkampioen op de sprint bij de amateurs en hangt vervolgens zijn fiets aan de wilgen.

 

Naast zijn wereldtitel in 1929 wist Toine Mazairac ook vijf keer Nederlands kampioen bij de amateurs te worden op het onderdeel. Verder veroverde hij in 1928 bij de Olympische Spelen van Amsterdam ook een zilveren medaille op de sprint.

Mazairac staat in 1929 voor de zevende keer aan de start bij een wereldkampioenschap. De sprinter uit Roosendaal heeft al twee zilveren en een bronzen WK-medaille behaald. Hij beseft dat het wellicht zijn laatste kans is om kampioen te worden, omdat hij plannen heeft om een eigen zaak in de automobielbranche te beginnen.

Het toernooi verloopt voorspoedig voor Mazairac en zonder al teveel problemen rekent hij in de halve finale af met de Italiaan Maletesta. In de finale is de Engelsman Cozens zijn tegenstander. In de eerste rit wint Mazairac van kop af. Hij voert de snelheid geleidelijk op en gaat voluit vanaf de laatste bocht. Zijn tegenstander komt niet verder dan zijn achterwiel. Ook in de tweede rit is de West-Brabander duidelijk de sterkste. Hij gaat weer van kop af aan, vangt de aanval van zijn tegenstander op en wint met een fietslengte voorsprong. Eindelijk is Toine Mazairac wereldkampioen!

Toine Mazairac kwam in 1966 op tragische wijze om het leven bij een gentlemenswedstrijd in het Duitse Dortmund. Hij kwam ten val in een afdaling en liep daarbij een schedelbasisfractuur op